Tijdens een interview hoor je een mooie zin. Je denkt: yes! De kop van mijn artikel. Instant-verliefd sla je de zin op… en ga je verder met je volgende vraag. Wat een gemiste kans! Quotes zijn mooi, maar zelden meer dan dat. Je had door moeten vragen. Waarom? Dat leg ik je graag uit.
Onduidelijk? Ik geef je een voorbeeld.
Een docent zei onlangs in een interview: ‘Juist dat persoonlijke contact, dat geeft ons onderwijs betekenis.’ Een mooie quote. Sterk, professioneel en zet in één keer de missie van de organisatie voorop. Totdat je jezelf afvraagt: wat betekent deze zin eigenlijk? De docent weet het, ik ook, collega’s misschien ook nog, maar daarbuiten? Een sollicitant bijvoorbeeld, snapt die het ook?
Bewust van de quote-valkuil vroeg ik hoe dat eruitzag, dat persoonlijke contact.
‘Gewoon, ik schuif in de pauze bij leerlingen aan. Dan vraag ik: wat vind je van onze school? Met welke regels ben je het eens? En met welke niet?’
Van hummen naar nieuwsgierigheid
Van lege woorden zoals ‘persoonlijk contact’, waarvan je instemmend gaat hummen (want ja, wat is daar nou op tegen) zie je ineens voor je hoe deze docent een stoel pakt, aanschuift en de leerlingen aanspreekt. Die collega waarvan je denkt ja, klinkt goed maakt je nieuwsgierig. Want hoe reageert de leerling? En wat doet jouw collega met de antwoorden die komen?
Kortom: wantrouw iedere zin die perfect klinkt.
Want voor deze docent zit er jarenlange ervaring achter, maar de lezer heeft dat niet. Ik vind het mijn taak als schrijver om die mooie, maar lege woorden, om te bouwen naar verhalen die iedereen begrijpt.
Dus, de volgende keer dat je tijdens een interview denkt: yes, dit is een lekkere quote! Doe je het volgende: sla ‘m op. En vraag door. Want iedereen kan vragen stellen, maar niet iedereen krijgt vervolgens een verhaal.
——-
Je las een blog van Patty Schrijft. Heb jij genoeg van lege quotes? Ik interview jouw medewerkers, collega’s, cliënten en geef je een verhaal. Plan vrijblijvend een call, bel, of mail. Volg mij via LinkedIn of bekijk mijn website.